Letters for Roo (17 months)

Sorry guys, I know I always wrie these letters in English and then publish it here. I got the sweetest reactions to my letters, and I've always appreciated that. But this time - maybe triggered by the slight fever and virus that got me - I just felt like writing in Dutch for once. I promise the next one will be in English again!
Hugs,
Nadine

Mijn liefste Roo,

Morgen word je 17 maanden. Waar is de tijd gebleven?

Je hebt enorm veel plezier in lopen en schoenen. Een paar keer per dag kom je op je majootje de woonkamer in gewandeld. Een glimlach op je gezicht en schoenen in je hand. Je wilt ze dan aan. Het maakt je niet uit of we naar buiten gaan of niet, maar die schoentjes moeten aan je kleine voetjes. Vanaf je 13e maand loop je rond zonder je vast te houden aan de bank of de tafel. Je vindt het heerlijk om je zo vrij te kunnen bewegen. Eerst onzeker en wiebelig en nu betrap ik je regelmatig op een sprint door de woonkamer. Je loopt vaak achter je grote broer aan terwijl je wijst en je lieve geluidjes maakt. Ook buiten loop je vaak. Wat vaak tot blikken van vertedering leidt van voorbijgangers.

Je bent een vrolijk meisje. Je lacht heel vaak, maar als je een keer moet huilen, dan zijn je tranen zo gedroogd. Maar meestal lach je dus. Je staat open voor nieuwe ervaringen het ontmoeten van nieuwe mensen. Je bent nieuwsgierig en je durft zoveel.

Je bent een avonturier lieve Roo. Je klimt, klautert, rent, hangt en ontdekt de hele dag door. Je ziet je broer op een stoel staan, wanneer je het na wilt doen en het niet lukt, dan schuif je met gemak het krukje uit de keuken tegen de stoel, en bereik je alsnog je doel. Mijn hart slaat regelmatig over wanneer ik je zo acrobatisch zie doen. Je klimt ook vaak in je broers bed. Heerlijk vind je dat. Als ik je betrap, lach je ontdeugend. Soms met de speen van je broer, en soms zie ik die paar glimmende tanden.

En met die lieve mond zeg je drie dingen: mamma, pappa en klaar. Mamma zeg je al vanaf 9 maanden. Heerlijk vind ik het om je mamma en pappa te horen zeggen. En net als je grote broer leer je ook gebaren om duidelijk te maken wat je wil. Je kan al zeggen: eten, drinken, brood, kikker (tong in en uit je mond, heel grappig)., slapen en lezen. Soms doe je ook de gebaren voor meer, klaar, giraf en eend. Je pakt de gebaren snel op en het doet je veel genoegen dat je ermee duidelijk kan maken wat je wilt.

Je slaapt heel goed, meestal van 19.00 tot 08.00 en dan nog een dutje tussen 11.00 en 13.00. Je bent gezond - al vind het consultatiebureau je ietswat aan de kleine klant. Op het moment dat ik dit schrijf hoest je wel een beetje. Je hebt een verkoudheid van je grote broer overgenomen. Maar daar knap je vast snel weer van op.

Je geeft kusjes en knuffels en je bent een echte meid. Je houdt ervan met poppen te knuffelen en om met je kinderwagen te lopen. Maar je houdt er ook van om je grote broer na te doen en op zijn fiets te klimmen.

Je at als geen ander tot een maand geleden. Ik noemde je grappend wel eens prullenbakje. Alle restantjes schoof je met gemak naar binnen. (Ook dat doe je al een aantal maanden helemaal zelfstandig, dat eten). Maar nu ontwikkel je je eigen voorkeuren die vaak het tegenovergestelde zijn van die van je broer. Je houdt van groente en salade. Van fruit, van toetjes, van ontbijtkoek en sinaasappelsap.

Je adoreert je broer, je houdt intens van je vader. Wanneer hij thuis komt van zijn werk verwelkom je hem met een lach die de polen doet smelten. Hij houdt minstens zoveel van jou.

Lieve Roo, het is lastig om zo'n lieve persoonlijkheid als jij in woorden te beschrijven. Je bent een knappe, slimme, mooie, lieve, vertederende en nieuwsgierige meid. Ik ben elke dag dankbaar voor jou in mijn leven.

Ik hou van jou,

Mamma.